02/20/2005 Onderwerp: "tranen"
Tranen
Vanmorgen zat ik een eindje weg te lezen in de kranten (om de een of andere duistere reden heb ik momenteel twee kranten op de mat 's morgens) Vooral op zaterdag kom ik daar niet aan toe. Afgelopen zaterdag helemaal niet want de bussen moeten de deur uit. Zaterdag dus helemaal geen tijd. Dan zondag maar. Een paar koppen trekken mijn aandacht. Met één heeft u al kennis gemaakt, de galanthofiel, de sneeuwklokjesfanaat. Leuk om te lezen, net iets leuker dan de verhalen over Wilders, Hirsi Ali of Lubbers. Een verhaal over de Broodroute in Zwolle..... en een stuk over tranen. Tranen van verdriet en vreugde. Wist u dat huilen helemaal niet oplucht? Nee!
Ik wist het ook niet, schaamt u zich vooral niet. Iedereen denkt dat huilen oplucht. Maar niets is minder waar. Als er tranen komen is het op een dieptepunt. Daarna knap je op omdat je over het bewuste dieptepunt heen bent..... In het lichaam gebeurt verder niks. Geen aanmaak van iets positiefs... niks.
Baby's huilen, krijsen, schreeuwen...... ze kunnen niet anders. Volwassenen sniffen en grienen en snikken.... waarom? Geen enkel dier doet dat, maar wij huilen twee keer per maand als we vrouw zijn en ongeveer eens per maand als we man zijn. Er is wel verschil in het huilen.......... bij overweldigend verdriet is huilen anders als bij het kijken naar een film en meegesleurd worden door de film........
Vandaag stond Un long dimanche de fiancailles op het programma. Ik hoefde niet te sniffen en te snotteren. Dat niet eens. Het was meer genieten als bij de film Fabuleux destin d'Amélie Poulain ......... zelfde regiseur, zelfde hoofdrolspeelster....... ook zij kon niet huilen. Niet praten, niet huilen....pas aan het einde van de film kwamen er tranen.......... van liefde
Dat kan ook..........
Vertel eens......... wanneer is het bij u huilen geblazen?
Reacties: nou zeg, al 17 keer gebabbeld
|
Je kan beter vragen wanneer huil je niet Wolvin? Ik jank om mensen die janken. Ik jank als de kat op mijn buik inslaap valt. Ik jank als ik een leuke avond heb gehad (want die heb ik zo weinig). Ik jank na sex. Ik jank als oud vrouwtje haar kat moet laten inslapen. Ik jank als ik vers gemaaid gras ruik. Ik jank gewoon om niets. Maarrrr Ik jank zo nu en dan ook van het lachen! Gelukkig wel. Anders zou mijn leven om te huilen zijn.
|
|
Gisteravond liet men op tv een hond zien (Otis, een Deense Dog) die na 3 hartstilstanden overleed. Ja, dan hou ik het niet meer droog. Gistermiddag had mijn moeder spullen van mijn oma (overleden op 15-4-2004). Daar zaten foto's bij en een medaillon met een foto van mij als baby en aan de andere kant mijn babyhaar. Toen had ik het ook even heel erg moeilijk.
Jetje @ 02/21/2005 08:53
AM
|
|
Ik kan werkelijk om van alles en nog wat huilen. Ik doe wel stoer, maar eigenlijk ben ik een sentimentele muts :-)
Jenny @ 02/21/2005 09:35
AM
|
|
Die kranten van zaterdag kun je op zondagmorgen lekker in bed lezen onder het genot van een kopje thee en een ontbijtje op bed..... doen wij hier elke zondag. Heerlijk moment van de dag is dat!
|
|
Huilen? Bij spoorloos, en ook bij films, bijvoorbeeld Simon. tranen met tuiten.
|
|
Als ik anderen zie huilen moet ik vreselijk oppassen dat ik niet mee ga doen. Heel ongemakkelijk bij bijv. begrafenissen!
aargh @ 02/21/2005 12:38
PM
|
|
Ik kan janken om het minste of geringste (film over iets droevigs, of iets moois, als ik de jongens in bed zie liggen, als ik besef dat ik heel gelukkig ben, als iets me niet lukt). En soms ook helemaal niet. Ik moet echt in een jankbui zijn.
|
|
Bij verdriet, angst en verwarring maar zeker net zoveel bij liefde en geluk. Soms plotseling en onverwachts, soms verwacht. De ene keer als mijn hart overloopt van liefde en de andere als er verdriet voor in de plaats is gekomen.
Behoorlijk emotioneel dus maar geluk en verdriet liggen ook zo ontzettend dicht bij elkaar.
Sberg @ 02/21/2005 01:17
PM
|
|
Die eens per maand van jouw haal ik niet. Heel af en toe. als iets wat dierbaar is me ontglipt...
|
|
Tsja, het laatste halfjaar is het helemaal mis met mij wat huilen betreft, ben van mezelf ook best wel een emotioneel typje, maar in dit geval ligt de oorzaak in het verlies van mn vader die ik nog altijd vreselijk mis. Er hoeft maar iets te zijn en t is zover..
Komt wel goed hoor, maar verder huil ik om dingen die in mijn beleving mooi zijn, bijv. Ierland en zn natuur, dat is zo een mooi land, dat maakt dat mn tranen wel loskomen..
Ben eigenlijk gewoon een jankerd als ik dit zo lees.. ;-)
|
|
Je hebt in ieder geval gezelfde krant zitten lezen als ik.
Sis @ 02/21/2005 05:14
PM
|
ik denk dat ik dat gemiddelde in mijn eentje opschroef hoor.... ik huil zo vaak, van verdriet, van pijn, maar ook van puur geluk...om iets ernstigs maar ook om een klein dingetje....mijn helden zingen: Ik kom het liefste als je luistert
Naar een onverwacht mooi lied
Ik kom pas kijken, weken, maanden
Na het echte groot verdriet Ik schuil in weggestopte foto's
Iets wat je vindt onder de bank
En echt ik ben niet te verdrinken
Ik schuil het makkelijkst in drank Ik kom soms midden in het lachen
Dat zó overgaat in huilen
Het zijn precies dezelfde tranen
Die alleen maar van hun namen luiden
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
Maar zo vreselijk oud ben ik nog niet
Paola @ 02/21/2005 06:43
PM
|
|
Dierenleed. Maakt me machteloos van woede.
|
|
Ik keek net een film... upclose and personal. En er werden twee mensen in verliefd en ze pasten zo goed bij elkaar... ze trouwden en alles ging goed maar toen aan het eind stierf haar man en jeetje... ik huilde me toch hard, ik zit nu nog te huilen :'(
|
|
Die ene keer per maand red ik ook niet. Maar bij een aangrijpende film kan het wel eens gebeuren dat ik tranen in m'n ogen krijg. Hoewel ik niet echt in snikken uitbarst.
Tranen kunnen ook komen bij een zware teleurstelling. Maar die komen gelukkig niet echt veel voor.
Kees @ 02/22/2005 08:58
PM
|
|
Ik kan niet huilen, zonder muziek of een mooie film.
Gelukkig stuurde de KRO een cd van het boven- staand verhaal.Die cd heb ik grijs gedraaid. En dan kwamen de tranen.
Iedereen vond mij sterk. Niemand zag mijn tranen. Maar of ik het gered had zonder die CD???
Krina @ 02/23/2005 02:56
PM
|
sorry ik had zelf een http://ervoor gezet. op deze url moet het dus goed gaan,zo niet dan weet ik het ook niet hoor.
Krina @ 02/23/2005 03:03
PM
|
02/20/2005 Onderwerp: "tranen"
Tranen
Vanmorgen zat ik een eindje weg te lezen in de kranten (om de een of andere duistere reden heb ik momenteel twee kranten op de mat 's morgens) Vooral op zaterdag kom ik daar niet aan toe. Afgelopen zaterdag helemaal niet want de bussen moeten de deur uit. Zaterdag dus helemaal geen tijd. Dan zondag maar. Een paar koppen trekken mijn aandacht. Met één heeft u al kennis gemaakt, de galanthofiel, de sneeuwklokjesfanaat. Leuk om te lezen, net iets leuker dan de verhalen over Wilders, Hirsi Ali of Lubbers. Een verhaal over de Broodroute in Zwolle..... en een stuk over tranen. Tranen van verdriet en vreugde. Wist u dat huilen helemaal niet oplucht? Nee!
Ik wist het ook niet, schaamt u zich vooral niet. Iedereen denkt dat huilen oplucht. Maar niets is minder waar. Als er tranen komen is het op een dieptepunt. Daarna knap je op omdat je over het bewuste dieptepunt heen bent..... In het lichaam gebeurt verder niks. Geen aanmaak van iets positiefs... niks.
Baby's huilen, krijsen, schreeuwen...... ze kunnen niet anders. Volwassenen sniffen en grienen en snikken.... waarom? Geen enkel dier doet dat, maar wij huilen twee keer per maand als we vrouw zijn en ongeveer eens per maand als we man zijn. Er is wel verschil in het huilen.......... bij overweldigend verdriet is huilen anders als bij het kijken naar een film en meegesleurd worden door de film........
Vandaag stond Un long dimanche de fiancailles op het programma. Ik hoefde niet te sniffen en te snotteren. Dat niet eens. Het was meer genieten als bij de film Fabuleux destin d'Amélie Poulain ......... zelfde regiseur, zelfde hoofdrolspeelster....... ook zij kon niet huilen. Niet praten, niet huilen....pas aan het einde van de film kwamen er tranen.......... van liefde
Dat kan ook..........
Vertel eens......... wanneer is het bij u huilen geblazen?
Reacties: nou zeg, al 17 keer gebabbeld
Behoorlijk emotioneel dus maar geluk en verdriet liggen ook zo ontzettend dicht bij elkaar.
Komt wel goed hoor, maar verder huil ik om dingen die in mijn beleving mooi zijn, bijv. Ierland en zn natuur, dat is zo een mooi land, dat maakt dat mn tranen wel loskomen..
Ben eigenlijk gewoon een jankerd als ik dit zo lees.. ;-)
mijn helden zingen:
Ik kom het liefste als je luistert
Naar een onverwacht mooi lied
Ik kom pas kijken, weken, maanden
Na het echte groot verdriet
Ik schuil in weggestopte foto's
Iets wat je vindt onder de bank
En echt ik ben niet te verdrinken
Ik schuil het makkelijkst in drank
Ik kom soms midden in het lachen
Dat zó overgaat in huilen
Het zijn precies dezelfde tranen
Die alleen maar van hun namen luiden
Je noemt me oud verdriet
Doe wat je wilt
Maar zo vreselijk oud ben ik nog niet
Tranen kunnen ook komen bij een zware teleurstelling. Maar die komen gelukkig niet echt veel voor.
Gelukkig stuurde de KRO een cd van het boven- staand verhaal.Die cd heb ik grijs gedraaid. En dan kwamen de tranen.
Iedereen vond mij sterk. Niemand zag mijn tranen. Maar of ik het gered had zonder die CD???